نظام مهندسی

الزامات آتش‌ نشانی و ایمنی در مقررات ملی ساختمان

الزامات آتش‌ نشانی و ایمنی در مقررات ملی ساختمان با هدف حفاظت از جان ساکنان، کاهش خسارات مالی و کنترل گسترش حریق تدوین شده‌اند. در مبحث سوم، مبحث شانزدهم، مبحث 22 در مورد الزامات آتش‌ نشانی و ایمنی پرداخته شده و مطالب مهمی گفته شده.  این ضوابط، اصولی مانند طراحی راه‌های خروج ایمن، استفاده از مصالح مقاوم در برابر آتش و تجهیز ساختمان به سیستم‌های اعلام و اطفای حریق را الزامی می‌کنند. رعایت این مقررات در ساختمان‌های مسکونی، علاوه بر تأمین ایمنی، نقش مهمی در تسهیل عملیات امداد و نجات در زمان وقوع حادثه دارد. در ادامه در مورد الزامات آتش‌ نشانی و ایمنی در مقررات ملی ساختمان پرداخته شده است.

۱. مقدمه: چرا ایمنی در برابر حریق خط قرمز مهندسی است؟

در این بخش به ضرورت رعایت استانداردها برای پیشگیری از حوادثی نظیر پلاسکو اشاره کنید و اهمیت همپوشانی مباحث مختلف را توضیح دهید.

۱. مبحث سوم: حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق (مهم‌ترین و اصلی‌ترین مبحث)

این مبحث به طور مستقیم و تخصصی به ایمنی در برابر آتش می‌پردازد. الزامات اصلی آن عبارتند از:

  • دسته‌بندی تصرف‌ها: تعیین نوع کاربری ساختمان (مسکونی، تجاری، آموزشی، درمانی و…) برای اعمال ضوابط خاص هر کدام.

  • مقاومت در برابر آتش: تعیین درجه مقاومت لازم برای اجزای سازه‌ای و غیرسازه‌ای (دیوارها، درها، سقف‌ها و ستون‌ها) در برابر حرارت.

  • راه‌های خروج (مسیرهای فرار): ضوابط دقیق برای تعداد راه‌های خروج، عرض پله‌ها و راهروها، طول مسیر دسترس به خروج، و مشخصات پله‌های فرار.

  • بخش‌بندی حریق (Fire Compartmentation): تقسیم ساختمان به فضاهای مجزا با استفاده از مصالح مقاوم در برابر آتش برای جلوگیری از گسترش حریق و دود به سایر طبقات یا واحدها.

  • کشف و اعلام حریق: الزامات نصب سنسورهای دود، حرارت و شستی‌های اعلام حریق در فضاهای مختلف.

  • اطفای حریق: ضوابط نصب شبکه‌های بارنده خودکار (اسپرینکلر)، جعبه‌های آتش‌ نشانی (فایرباکس) و کپسول‌های دستی.

  • کنترل دود: الزامات تهویه و تخلیه دود از راه‌های خروج، پارکینگ‌ها و دهلیزها (آتریوم‌ها).

الزامات آتش‌نشانی و ایمنی در مقررات ملی ساختمان

۲. مبحث دوازدهم: ایمنی و حفاظت کار در حین اجرا

این مبحث به ایمنی در مرحله ساخت‌وساز (قبل از بهره‌برداری) اختصاص دارد:

  • پیشگیری از حریق در کارگاه: الزامات انبار کردن ایمن مصالح قابل اشتعال (مانند رنگ‌ها، حلال‌ها و کپسول‌های جوشکاری).

  • تجهیزات موقت: الزام به وجود کپسول‌های آتش‌ نشانی در دسترس و متناسب با نوع خطر در طبقات در حال ساخت.

  • ایمنی عملیات پرخطر: ضوابط ایمنی هنگام جوشکاری، برشکاری و عایق‌کاری حرارتی و رطوبتی (قیرگونی و ایزوگام).

۳. مبحث سیزدهم: طرح و اجرای تاسیسات برقی ساختمان

ارتباط این مبحث با آتش‌ نشانی در بخش سیستم‌های هشدار و برق‌رسانی ایمن است:

  • سیستم اعلام حریق: جزئیات فنی طراحی، جانمایی و نصب دتکتورها، آژیرها و تابلوهای کنترل اعلام حریق.

  • مدارهای ایمنی: الزام به استفاده از کابل‌های مقاوم در برابر آتش برای سیستم‌هایی که هنگام حریق باید کار کنند (مثل پمپ‌های آتش‌ نشانی و فن‌های تخلیه دود).

  • برق اضطراری: تامین برق جایگزین (دیزل ژنراتور یا UPS) برای روشنایی مسیرهای خروج، آسانسورهای آتش‌ نشانی و سیستم‌های اعلام و اطفاء. این کتاب جزو مهم ترین منابع آزمون نظام مهندسی برق است.

۴. مبحث چهاردهم: تاسیسات مکانیکی

ایمنی در سیستم‌های تهویه و گرمایش در این مبحث بررسی می‌شود:

  • دمپرهای ضد حریق و دود: الزام به نصب دمپر (دریچه‌های مسدودکننده) در کانال‌های هوا در محل عبور از دیوارهای مقاوم در برابر آتش، تا حریق از طریق کانال هوا منتقل نشود.

  • تهویه فضاهای خطرناک: ضوابط تخلیه هوای موتورخانه‌ها، پارکینگ‌ها و آشپزخانه‌های صنعتی برای جلوگیری از تجمع گازهای سمی یا قابل انفجار.

۵. مبحث شانزدهم: تاسیسات بهداشتی

بخش آبرسانی سیستم آتش‌ نشانی در این مبحث قرار دارد:

  • شبکه لوله‌کشی آتش‌ نشانی: طراحی رایزرهای تر (متصل به آب شهری/مخزن) و رایزرهای خشک (برای اتصال ماشین آتش‌نشانی).

  • تامین آب: محاسبات مربوط به حجم مخزن ذخیره آب آتش‌ن شانی، دبی و فشار لازم برای پمپ‌ها جهت تغذیه اسپرینکلرها و جعبه‌های آتش‌نشانی.

۶. مبحث هفدهم: لوله‌کشی گاز طبیعی

پیشگیری از حریق و انفجار ناشی از گاز در این مبحث لحاظ شده است:

  • شیرهای قطع‌کن خودکار: الزام به نصب شیرهای حساس به زلزله برای قطع جریان گاز هنگام وقوع لرزش‌های شدید.

  • تهویه و دودکش: ضوابط سخت‌گیرانه برای تامین هوای احتراق وسایل گازسوز و نصب استاندارد دودکش‌ها برای جلوگیری از خطر گازگرفتگی و انفجار.

ایمنی جان و مال ساکنان یک ساختمان مسکونی، خط قرمز مهندسی طراحی و اجرا است. رعایت ضوابط آتش‌نشانی در ساختمان‌های مسکونی نه یک امر تشریفاتی، بلکه یکی از حیاتی‌ترین مراحل ساخت‌وساز است. این ضوابط که بر پایه مبحث سوم مقررات ملی ساختمان (حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق) و دستورالعمل‌های رسمی سازمان آتش‌نشانی تدوین شده‌اند، سه هدف طلایی را دنبال می‌کنند: پیشگیری از حریق، تضمین فرار ایمن ساکنان و تسهیل عملیات امداد و نجات. این مبحث، مهم‌ترین منابع آزمون نظام مهندسی مکانیک تاسیسات است. میتوانید برای خرید به با شماره 02188831021 (دفتر مرکزی) تماس بگیرید.

در این مقاله، تمامی ضوابط، استانداردها و نکات کلیدی برای ایمن‌سازی ساختمان‌های مسکونی را به صورت طبقه‌بندی‌شده بررسی می‌کنیم.

جدول طلایی ضوابط و الزامات آتش‌نشانی در ساختمان‌های مسکونی


جدول طلایی ضوابط و الزامات آتش‌نشانی در ساختمان‌های مسکونی

در جدول زیر، کلیدی‌ترین ضوابط فنی حریق بر اساس آخرین ویرایش مقررات ملی ساختمان خلاصه شده است:

ردیف موضوع مورد بررسی الزام و ضابطه فنی جزئیات و کاربرد اجرایی
۱ عرض پله فرار حداقل ۱۱۰ سانتی‌متر مفید در ساختمان‌های با بیش از ۶ واحد در طبقه، طراحی دو راه‌پله الزامی است.
۲ ارتفاع پاگرد پله حداکثر ۳.۲ متر بین دو پاگرد جلوگیری از خستگی و سقوط ساکنان در زمان تخلیه اضطراری.
۳ جهت بازشوی درب‌ها بازشو به داخل واحد مسکونی درب‌های منتهی به پله‌فرار باید همواره به سمت مسیر خروج باز شوند.
۴ درب ضدحریق الزامی در راه‌پله و موتورخانه دارای تأییدیه با مقاومت حداقل ۹۰ دقیقه در برابر شعله مستقیم.
۵ کپسول آتش‌نشانی حداقل یک کپسول ۶ کیلویی در هر طبقه چیدمان به گونه‌ای که فاصله دسترسی به اولین کپسول کمتر از ۳۰ متر باشد.
۶ سیستم اعلام حریق الزامی برای ساختمان‌های بالای ۵ طبقه استفاده از سیستم‌های متعارف (Conventional) یا آدرس‌پذیر (Addressable).
۷ سیستم اسپرینکلر (بارنده) الزامی برای ساختمان‌های بالای ۲۳ متر پوشش کامل مشاعات، پارکینگ‌ها و واحدهای مسکونی طبق استاندارد.
۸ ایمنی موتورخانه دیوار مقاوم ۱۲۰ دقیقه‌ای + درب ضد حریق مجهز به سیستم تهویه مستقل و کپسول‌های پودری و دی‌اکسید کربن (CO2CO_2).
۹ آسانسور آتش‌نشان الزامی برای ساختمان‌های بالای ۲۳ متر مجهز به سیستم برق اضطراری، کنترل دود و کلید مخصوص آتش‌نشان.
۱۰ تهویه پارکینگ سیستم تهویه مکانیکی یا جت‌فن الزامی بودن نصب دتکتورهای حرارتی و دودی در سقف پارکینگ.
۱۱ جعبه آتش‌نشانی (هوزریل) الزامی برای ساختمان‌های بالای ۵ طبقه تأمین فشار کاری حداقل ۴ بار برای نازل‌ها.
۱۲ جان‌پناه پشت‌بام حداقل ارتفاع ۱۱۰ سانتی‌متر از کف حفظ ایمنی ساکنان و نیروهای امدادی در لبه بام.
۱۳ سیستم خروج اضطراری تابلوهای خروج شب‌تاب + چراغ اضطراری مجهز به باتری پشتیبان (UPS) با دوام حداقل ۲ ساعت قطع برق.
۱۴ پمپ‌های آتش‌نشانی پمپ اصلی + جوکی پمپ + پمپ دیزل تأمین فشار شبکه اطفاء و ذخیره آب تخصصی برای حداقل ۳۰ دقیقه.
۱۵ رنگ‌آمیزی لوله‌های اطفاء رنگ قرمز استاندارد (مطابق NFPA 13) ضرورت انجام تست هیدرواستاتیک لوله‌ها پیش از پوشاندن آن‌ها.
۱۶ برق اضطراری ساختمان ژنراتور خودکار یا سیستم UPS برای تغذیه آسانسور آتش‌نشان، پمپ‌ها و سیستم‌های اعلام و اطفاء.
۱۷ حریق‌پذیری مصالح استفاده از مصالح دیرسوز (کلاس A) ممنوعیت استفاده از متریال‌های دودزا و سریع‌السوز در مشاعات و نما.
۱۸ مسیر فرار پشت‌بام باز بودن همیشگی درب منتهی به بام ممنوعیت قفل کردن درب پشت‌بام بدون استفاده از دستگیره‌های آنتی‌پانیک.
۱۹ فاصله دسترسی خاموش‌کننده حداکثر ۳۰ متر در طبقات این فاصله در فضاهای پرخطر مانند پارکینگ باید کمتر از ۱۵ متر باشد.
۲۰ فرهنگ‌سازی و آموزش مانور آزمایشی سالانه ساکنان آموزش نحوه کار با کپسول‌ها و مسیرهای فرار به ساکنان مجتمع.

تحلیل فنی مهم‌ترین الزامات حریق در ساختمان طبق مباحث مقررات ملی

۱. شاه‌راه نجات: راه‌های خروج و پله فرار

امنیت فرار اولویت اول طراحی است. پهنای پله‌ها، پاگردها و پاخورها باید کاملاً طبق محاسبات مبحث سوم مقررات ملی باشد. هرگونه مانع، انباشت وسایل یا طراحی غیراستاندارد در مسیر راه‌پله‌ها، پله فرار را به یک تله مرگبار تبدیل می‌کند. درب‌های خروج اضطراری باید مجهز به دستگیره‌های پانیک (فشاری) باشند تا در زمان هجوم جمعیت به‌راحتی باز شوند.

۲. درهای ضدحریق؛ مرزبندی و زون‌بندی حریق (Compartmentation)

یکی از اصول مهندسی حریق، محدود کردن آتش در فضای منشأ است. استفاده از درهای ضدحریق خودبسته شو با استاندارد مقاومت حرارتی بالا در ورودی باکس‌های پله و فضاهای پرخطر مانند موتورخانه، از ورود دود کشنده به مسیر فرار ساکنان جلوگیری می‌کند.

۳. چشمان بیدار ساختمان: سیستم‌های کشف و اعلام حریق

سیستم اعلام حریق زمان طلایی فرار را در اختیار ساکنان قرار می‌دهد. دتکتورهای دودی در اتاق‌ها و هال، و دتکتورهای حرارتی در آشپزخانه و پارکینگ، با ارسال سیگنال سریع به پنل مرکزی، آژیرهای عمومی را فعال کرده و در ساختمان‌های مدرن، آسانسورها را به همکف هدایت می‌کنند.

۴. تسلیحات دفاعی ساختمان: سیستم‌های اطفای حریق

از کپسول‌های دستی پودر و گاز گرفته تا سیستم‌های پیچیده اطفای اتوماتیک (اسپرینکلر) و شیلنگ‌های هوزریل، همگی باید به شبکه لوله‌کشی فولادی و مخزن ذخیره آب آتش‌نشانی متصل باشند. اسپرینکلرها در ساختمان‌های بلند مرتبه نقش خاموش‌کننده اولیه را قبل از رسیدن نیروهای امدادی ایفا می‌کنند.

۵. کنترل دود و تهویه فشار مثبت

تلفات جانی ناشی از خفگی با گازهای سمی حریق همواره بیشتر از سوختگی مستقیم است. استفاده از فن‌های فشار مثبت در دهلیز پله‌ها باعث ایجاد اختلاف فشار هوا شده و مانع ورود دود به باکس پله می‌شود. همچنین سیستم تخلیه دود پارکینگ‌ها (جت‌فن‌ها) کارایی مسیرهای خروجی را تضمین می‌کنند.

۶. آسانسور آتش‌نشان و دسترسی امدادی

برای ساختمان‌های بالای ۲۳ متر (حدوداً از طبقه هشتم به بالا)، تعبیه آسانسور آتش‌نشان مجهز به دیوارهای مقاوم در برابر حریق و سیستم‌های الکتریکی مستقل الزامی است تا آتش‌نشانان بتوانند تجهیزات سنگین خود را به طبقات بالایی برسانند.

۷. اخذ پایان‌کار و بازرسی‌های ادواری

تطبیق کامل پروژه‌های ساخته‌شده با نقشه‌های مصوب سازمان آتش‌نشانی، شرط اصلی اخذ پایان‌کار ساختمان است. مهندسان ناظر موظف هستند تا اجرای دقیق جزییات معماری و تأسیساتی حریق را تایید کنند. پس از تحویل ساختمان نیز، نگهداری دوره‌ای (شارژ کپسول‌ها، تست پمپ‌ها و ژنراتور) ضامن کارکرد صحیح این تجهیزات در روز حادثه است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *